بررسی تخصصی سنسورهای کولر گازی اینورتر در مقایسه با مدلهای دور ثابت
بررسی تخصصی سنسورهای کولر گازی اینورتر در مقایسه با مدلهای دور ثابت
در نگاه اول، تفاوت کولر گازی اینورتر و کولر گازی دور ثابت بیشتر به نوع کمپرسور مربوط میشود؛ اما اگر سیستم را از دید فنی بررسی کنیم، متوجه میشویم که تفاوت این دو فناوری فقط در کمپرسور نیست. سیستم کنترل، تعداد سنسورها، محل نصب سنسورها، الگوریتم پردازش اطلاعات و نحوه کنترل فن و کمپرسور نیز در کولرهای اینورتر اهمیت بسیار زیادی دارند.
در کولرهای دور ثابت، سیستم کنترل معمولاً سادهتر است. ترموستور یا سنسور دمای محیط وضعیت دمای اتاق را به برد اعلام میکند و پس از رسیدن دما به نقطه تنظیم، کمپرسور خاموش میشود. با افزایش دوباره دما نیز فرمان روشن شدن کمپرسور صادر میشود.
اما در یک کولر گازی اینورتر، برد الکترونیکی باید دائماً شرایط سیستم را بررسی کند تا بتواند ظرفیت کمپرسور را تغییر دهد. بنابراین اطلاعاتی که فقط از دمای محیط به دست میآید کافی نیست. سیستم نیاز دارد بداند دمای اواپراتور، دمای کندانسور و وضعیت حرارتی قسمتهای مختلف مدار تبرید چگونه است.
به همین دلیل، در بسیاری از اسپلیتهای اینورتر چهار سنسور اضافی نسبت به سیستمهای معمولی به کار گرفته میشود. در یک آرایش رایج، دو سنسور در قسمت ورودی و خروجی اواپراتور و دو سنسور در ورودی و خروجی کندانسور قرار میگیرند. این چهار سنسور در کنار سنسور دمای محیط، اطلاعات مورد نیاز برد را برای کنترل دقیقتر سیستم فراهم میکنند.
البته تعداد دقیق سنسورها در همه برندها و مدلها یکسان نیست و بعضی دستگاهها بسته به طراحی مدار و الگوریتم کنترل، سنسورهای بیشتر یا آرایش متفاوتی دارند.
سنسور کولر گازی چیست و چرا در سیستم اینورتر اهمیت بیشتری دارد؟
سنسور در کولر گازی وظیفه تبدیل یک پارامتر فیزیکی، معمولاً دما، به یک سیگنال قابل پردازش برای برد الکترونیکی را بر عهده دارد. در بسیاری از اسپلیتها از ترمیستورهای NTC استفاده میشود.
NTC مخفف Negative Temperature Coefficient است؛ یعنی با افزایش دما، مقاومت الکتریکی سنسور کاهش پیدا میکند. برد کولر گازی با اندازهگیری مقاومت یا ولتاژ متناظر با این مقاومت، دمای نقطه مورد نظر را محاسبه میکند.
در یک سیستم ساده، یک سنسور محیطی میتواند اطلاعات کافی برای فرمان روشن و خاموش شدن کمپرسور در اختیار کنترلر قرار دهد. اما در سیستم اینورتر، کنترلر باید تصمیمات بسیار بیشتری بگیرد:
-
آیا ظرفیت کمپرسور باید افزایش پیدا کند؟
-
آیا ظرفیت کمپرسور باید کاهش پیدا کند؟
-
آیا دمای اواپراتور در محدوده مناسب است؟
-
آیا کندانسور بیش از حد داغ شده است؟
-
آیا فن بیرونی باید سریعتر بچرخد؟
-
آیا شرایط برای ادامه کار کمپرسور مناسب است؟
-
آیا احتمال یخزدگی اواپراتور وجود دارد؟
-
آیا شرایط مدار تبرید از محدوده طراحی خارج شده است؟
بنابراین سنسورها در یک سیستم اینورتر در واقع ورودیهای اصلی سیستم کنترل هستند.
سنسور محیطی در کولر گازی چه وظیفهای دارد؟
یکی از مهمترین سنسورهای یونیت داخلی، سنسور دمای محیط است که معمولاً در مسیر مکش هوای یونیت داخلی یا در قسمت مناسب پشت پنل قرار میگیرد.
این سنسور وظیفه دارد دمای هوایی را که دستگاه در محیط دریافت میکند اندازهگیری کند.
برای مثال اگر دمای تنظیمشده روی 24 درجه سانتیگراد باشد و دمای اتاق 31 درجه باشد، اختلاف دمای نسبتاً زیادی وجود دارد. سیستم میتواند بر اساس این اختلاف، ظرفیت بیشتری درخواست کند.
با نزدیک شدن دمای واقعی اتاق به دمای تنظیمشده، میزان نیاز به سرمایش کاهش پیدا میکند. در یک سیستم اینورتر، همین اطلاعات میتواند باعث کاهش تدریجی ظرفیت کمپرسور شود.
در نتیجه، سنسور محیطی تعیین میکند که نیاز حرارتی یا سرمایشی محیط چقدر است؛ اما سنسورهای مربوط به مدار تبرید مشخص میکنند که خود دستگاه در چه شرایطی کار میکند.
این تفاوت بسیار مهم است.
چهار سنسور اضافی در بسیاری از اسپلیتهای اینورتر
در بسیاری از طراحیهای رایج اینورتر، علاوه بر سنسور محیطی، چهار سنسور دیگر برای کنترل دقیقتر مدار در نظر گرفته میشود.
دو سنسور در مجموعه اواپراتور قرار میگیرند:
سنسور دمای ورودی اواپراتور
سنسور دمای خروجی اواپراتور
دو سنسور دیگر نیز در مجموعه کندانسور قرار میگیرند:
سنسور دمای ورودی کندانسور
سنسور دمای خروجی کندانسور
هدف از این آرایش، داشتن چند نقطه اندازهگیری در طول سیکل تبرید است تا برد فقط به یک دمای منفرد تکیه نکند.
سنسور ورودی اواپراتور
اواپراتور یونیت داخلی، محل انتقال حرارت از هوای اتاق به مبرد در حالت سرمایش است. سنسور ورودی اواپراتور میتواند اطلاعات دمایی مربوط به مبرد یا لوله در نقطه ورودی این مبدل را در اختیار برد قرار دهد.
این داده به تنهایی اهمیت زیادی دارد، اما زمانی ارزشمندتر میشود که همراه با اطلاعات سنسور خروجی اواپراتور تحلیل شود.
سنسور خروجی اواپراتور
سنسور دوم در قسمت خروجی اواپراتور نصب میشود. اختلاف دمای دو نقطه میتواند اطلاعاتی درباره وضعیت انتقال حرارت و شرایط عملکرد مبدل در اختیار کنترلر قرار دهد.
در عمل، برد میتواند تغییرات این دو نقطه را نسبت به یکدیگر و همچنین نسبت به دمای محیط تحلیل کند.
این کار در کنترل شرایطی مانند سرمایش بیش از حد اواپراتور، نزدیک شدن به شرایط یخزدگی و کنترل ظرفیت بسیار مهم است.
چرا اندازهگیری دو نقطه در اواپراتور اهمیت دارد؟
فرض کنید فقط دمای محیط اندازهگیری شود. در این حالت برد میداند اتاق گرم است، اما اطلاعات دقیقی درباره رفتار مبدل داخلی ندارد.
ممکن است به دلیل آلودگی مبدل، کاهش جریان هوا، شرایط نامناسب مبرد یا تغییرات ظرفیت کمپرسور، دمای اواپراتور بیش از حد پایین بیاید.
در چنین وضعیتی اگر کنترل فقط بر اساس دمای اتاق انجام شود، دستگاه ممکن است همچنان به کار خود ادامه دهد؛ در حالی که اواپراتور به شرایط نامناسب نزدیک شده است.
وجود سنسورهای اواپراتور امکان کنترل دقیقتر را فراهم میکند.
سنسورهای ورودی و خروجی کندانسور
چهارمین بخش مهم سیستم، کندانسور یونیت خارجی است.
در حالت سرمایش، کندانسور وظیفه دارد حرارتی را که مبرد از محیط داخلی دریافت کرده و همچنین حرارت حاصل از کار کمپرسور را به هوای بیرون منتقل کند.
بنابراین هرچه دمای محیط بیرون بالاتر باشد، دفع حرارت کندانسور دشوارتر میشود.
در بسیاری از سیستمهای اینورتر، دو سنسور در قسمت ورودی و خروجی کندانسور قرار میگیرند تا شرایط حرارتی این قسمت از مدار کنترل شود.
سنسور ورودی کندانسور
این سنسور اطلاعات دمایی مربوط به مبردی را که وارد کندانسور میشود در اختیار برد قرار میدهد.
در حالت سرمایش، مبرد خروجی از کمپرسور دمای بالایی دارد و وارد کندانسور میشود تا حرارت خود را از دست بدهد.
بنابراین دمای این نقطه برای کنترل شرایط کاری سیستم اهمیت زیادی دارد.
سنسور خروجی کندانسور
سنسور خروجی کندانسور یکی از نقاط بسیار مهم برای کنترل حرارتی یونیت خارجی است.
هرچه فرآیند دفع حرارت بهتر انجام شود، وضعیت دمایی خروجی کندانسور نیز در محدوده مورد انتظار باقی میماند.
اما اگر کندانسور تحت بار حرارتی زیادی قرار بگیرد، دمای این بخش میتواند افزایش پیدا کند.
در این شرایط برد اینورتر میتواند از اطلاعات سنسورها برای تغییر عملکرد فن و در صورت نیاز اصلاح ظرفیت کمپرسور استفاده کند.
ارتباط چهار سنسور مدار با سنسور محیطی
نکته مهم این است که این سنسورها را نباید به صورت مستقل از یکدیگر تصور کرد.
برد کنترل اطلاعات حاصل از سنسور محیطی، سنسورهای اواپراتور و سنسورهای کندانسور را کنار یکدیگر قرار میدهد.
در واقع سیستم باید دو سؤال اصلی را پاسخ دهد:
محیط چه میزان سرمایش یا گرمایش نیاز دارد؟
و
مدار تبرید برای تأمین این نیاز در چه شرایطی قرار دارد؟
سنسور محیطی پاسخ سؤال اول را تا حد زیادی مشخص میکند و سنسورهای مدار تبرید اطلاعات لازم برای سؤال دوم را ارائه میکنند.
بنابراین ممکن است دمای اتاق هنوز بالا باشد، اما اگر دمای کندانسور بیش از محدوده مناسب افزایش پیدا کرده باشد، سیستم نتواند صرفاً برای رسیدن سریعتر به دمای تنظیمشده، ظرفیت را بینهایت افزایش دهد.
این همان جایی است که تفاوت سیستم کنترل اینورتر با یک کولر گازی ساده مشخص میشود.
چگونه سنسورها باعث کنترل دور فن میشوند؟
یکی از مهمترین کاربردهای سنسورهای کندانسور، کنترل دور فن یونیت خارجی است.
در سیستمهای ساده و دور ثابت، سرعت فن بیرونی در بسیاری از طراحیها ثابت یا دارای چند سطح محدود است. اما در بسیاری از سیستمهای اینورتر، برد میتواند بر اساس شرایط دمایی و کنترلی، سرعت فن را تغییر دهد.
برای مثال، فرض کنیم دمای بخش خروجی کندانسور افزایش پیدا کند.
برد از طریق سنسور مربوطه این افزایش دما را تشخیص میدهد. در صورتی که الگوریتم کنترل دستگاه چنین شرایطی را نیازمند دفع حرارت بیشتر تشخیص دهد، فرمان افزایش دور فن صادر میشود.
با افزایش سرعت فن، هوای بیشتری از روی فینهای کندانسور عبور میکند و ظرفیت دفع حرارت افزایش مییابد.
در طرف مقابل، زمانی که شرایط حرارتی کاهش پیدا کند و دیگر نیازی به فعالیت فن با سرعت بالا وجود نداشته باشد، برد میتواند دور فن را کاهش دهد.
این فرآیند میتواند به صورت مداوم و تدریجی اتفاق بیفتد و یک نقطه مهم در کنترل هوشمند یونیت خارجی است.
اگر دمای کندانسور خیلی بالا برود چه اتفاقی میافتد؟
افزایش بیش از حد دمای کندانسور میتواند نشانه افزایش بار حرارتی، دمای بالای محیط، کاهش جریان هوا، کثیفی کندانسور، مشکلات مدار تبرید یا عوامل دیگر باشد.
سیستم اینورتر در چنین شرایطی فقط به این فکر نمیکند که «اتاق هنوز سرد نشده است»، بلکه باید وضعیت خود مدار را نیز در نظر بگیرد.
بنابراین الگوریتم کنترل میتواند متناسب با طراحی دستگاه:
افزایش دور فن را اعمال کند،
ظرفیت کمپرسور را اصلاح کند،
شرایط کاری را محدود کند،
یا در وضعیتهای غیرعادی، برای محافظت از کمپرسور فرمان توقف صادر کند.
این همان مزیتی است که یک سیستم کنترل چندسنسوره در مقایسه با یک سیستم کنترل ساده دارد.
اگر دمای کندانسور بیش از حد پایین بیاید چه میشود؟
کنترل فن فقط برای بالا بردن سرعت آن نیست.
در برخی شرایط، مخصوصاً زمانی که بار سیستم کم باشد یا شرایط محیطی مناسب باشد، نیازی به کارکرد فن با دور بالا وجود ندارد.
اگر برد تشخیص دهد که شرایط دمایی کندانسور به اندازه کافی پایین است، میتواند دور فن را کاهش دهد تا از مصرف انرژی و عملکرد غیرضروری جلوگیری شود.
بنابراین سیستم کنترل فن در یک اینورتر میتواند از یک منطق پویا استفاده کند:
افزایش دما → افزایش نیاز به دفع حرارت → افزایش دور فن
و در شرایط مناسب:
کاهش نیاز حرارتی → کاهش دور فن
البته نحوه دقیق کنترل به طراحی برد و الگوریتم هر سازنده بستگی دارد.
ارتباط سنسورها با کنترل کمپرسور اینورتر
کمپرسور اینورتر برخلاف کمپرسور دور ثابت، فقط دو حالت روشن و خاموش ندارد.
در سیستم اینورتر، فرکانس و سرعت موتور کمپرسور میتواند در محدوده طراحی سیستم تغییر کند.
برد کنترل با استفاده از اطلاعات سنسورها تصمیم میگیرد که ظرفیت کمپرسور باید افزایش یا کاهش پیدا کند.
به عنوان مثال، در ابتدای کار که دمای محیط با دمای تنظیمشده اختلاف زیادی دارد، ظرفیت بیشتری مورد نیاز است.
پس از اینکه دمای اتاق به محدوده مطلوب نزدیک شد، نیاز حرارتی کاهش پیدا میکند و سیستم میتواند کمپرسور را در ظرفیت پایینتری نگه دارد.
این عملکرد باعث میشود سیستم به جای خاموش و روشن شدنهای مکرر، بتواند برای مدت بیشتری در ظرفیت پایین و پایدار کار کند.
تفاوت کنترل اینورتر و دور ثابت از دید سنسورها
در یک کولر دور ثابت، منطق کلی بسیار سادهتر است:
دمای محیط بررسی میشود، دما از مقدار تنظیمشده فاصله میگیرد، کمپرسور روشن میشود و بعد از رسیدن به دمای هدف، کمپرسور خاموش میشود.
اما در سیستم اینورتر:
دمای محیط بررسی میشود،
دمای اواپراتور بررسی میشود،
دمای نقاط مختلف کندانسور بررسی میشود،
شرایط حرارتی سیستم ارزیابی میشود،
ظرفیت کمپرسور تنظیم میشود،
دور فن تغییر میکند،
و شرایط حفاظتی نیز همزمان پایش میشود.
بنابراین میتوان گفت اینورتر فقط یک کمپرسور با سرعت متغیر نیست؛ بلکه یک سیستم کنترل با دادههای بیشتر و تصمیمگیری پیچیدهتر است.
سنسورها و مفهوم سوپرهیت
یکی از مفاهیم مهم در مهندسی تبرید، Superheat یا سوپرهیت است.
سوپرهیت به زبان ساده، تفاوت میان دمای واقعی بخار مبرد و دمای اشباع متناظر با فشار آن است.
کنترل سوپرهیت در سیستمهای پیشرفته میتواند برای اطمینان از شرایط مناسب مبرد در خروجی اواپراتور اهمیت داشته باشد.
در سیستمهای مختلف، روش اندازهگیری و استفاده از این اطلاعات متفاوت است و ممکن است کنترلر علاوه بر دما به اطلاعات فشار نیز دسترسی داشته باشد.
به همین دلیل نباید تصور کرد که هر چهار سنسور به تنهایی «فشار مبرد» را اندازهگیری میکنند. سنسور NTC معمولاً دما را اندازهگیری میکند؛ تشخیص دقیق فشار نیازمند سنسور فشار یا روشهای محاسباتی و کنترلی دیگر است.
این تفاوت از نظر فنی بسیار مهم است.
سنسورها و مفهوم سابکولینگ
مفهوم مهم دیگر در سیکل تبرید Subcooling یا سابکولینگ است.
سابکولینگ نیز به اختلاف دمای مایع مبرد با دمای اشباع متناظر با فشار آن مربوط میشود.
برای بررسی دقیق این پارامتر، دانستن فشار و دمای مناسب ضروری است. بنابراین صرف وجود سنسور دما به معنای آن نیست که سیستم الزاماً سابکولینگ را به صورت مستقیم محاسبه میکند.
در برخی سیستمهای پیشرفتهتر، ترکیب دادههای سنسورها با اطلاعات فشار میتواند برای کنترل دقیقتر مدار استفاده شود.
آیا چهار سنسور اضافی در همه کولرهای اینورتر وجود دارد؟
خیر.
این نکته برای یک مقاله تخصصی بسیار مهم است.
نمیتوان گفت تمام کولرهای گازی اینورتر جهان دقیقاً چهار سنسور اضافه دارند.
تعداد سنسورها به طراحی شرکت سازنده، نوع کمپرسور، نوع شیر انبساط، استراتژی کنترل، نوع برد و سطح امکانات حفاظتی سیستم بستگی دارد.
اما در بسیاری از اسپلیتهای اینورتر، استفاده از چند سنسور اضافی برای پایش اواپراتور و کندانسور یک معماری رایج است.
بنابراین عبارت دقیقتر این است که:
در بسیاری از اسپلیتهای اینورتر، چهار سنسور اضافی در بخشهای مختلف اواپراتور و کندانسور نسبت به برخی سیستمهای دور ثابت به کار میرود.
این بیان از نظر فنی دقیقتر از این ادعاست که تمام اینورترها بدون استثنا چهار سنسور دارند.
خرابی سنسورهای اینورتر چه تأثیری بر عملکرد دستگاه دارد؟
سنسورهای اینورتر اطلاعات پایهای را برای تصمیمگیری برد فراهم میکنند؛ بنابراین خرابی یا تغییر مشخصات آنها میتواند عملکرد دستگاه را کاملاً تحت تأثیر قرار دهد.
اگر مقاومت سنسور از محدوده استاندارد خارج شود، برد ممکن است دمای اشتباهی را تشخیص دهد.
برای مثال، ممکن است برد تصور کند کندانسور بیش از حد داغ است و فن را با دور بالا روشن کند.
یا برعکس، دمای واقعی بالا باشد اما سنسور مقدار اشتباه و پایینتری ارسال کند.
در چنین شرایطی ممکن است دستگاه با کاهش راندمان، افزایش آمپر، تغییر غیرعادی دور فن، افت سرمایش یا خطای حفاظتی مواجه شود.
در بعضی مدلها نیز خرابی سنسور باعث نمایش کد خطا روی نمایشگر یا برد میشود.
آیا خرابی سنسور میتواند باعث آسیب کمپرسور شود؟
به صورت مستقیم نمیتوان برای همه مدلها یک پاسخ یکسان ارائه کرد؛ اما خرابی سنسور یا سیستم کنترل میتواند باعث شود برد شرایط واقعی سیستم را به درستی تشخیص ندهد.
از سوی دیگر، بسیاری از کولرهای اینورتر چند لایه حفاظتی دارند و در شرایط غیرعادی فرمان کاهش ظرفیت یا توقف را صادر میکنند.
به همین دلیل سنسورها بخش مهمی از زنجیره حفاظت کمپرسور هستند.
با این حال، عملکرد حفاظتی فقط به سنسور وابسته نیست و مواردی مانند کنترل جریان، حفاظت دمایی، فشار، نرمافزار برد و منطق حفاظتی کمپرسور نیز میتوانند در این فرآیند نقش داشته باشند.
آیا سنسورهای بیشتر به معنی مصرف برق کمتر هستند؟
نه به صورت مستقیم.
یک سنسور خودش باعث صرفهجویی نمیشود. سنسور فقط اطلاعات تولید میکند.
صرفهجویی زمانی اتفاق میافتد که برد کنترل بتواند از این اطلاعات برای کاهش ظرفیت غیرضروری کمپرسور یا کاهش دور فن استفاده کند.
به همین دلیل باید میان این دو مفهوم تفاوت قائل شد:
سنسور = ابزار اندازهگیری
برد و الگوریتم کنترل = ابزار تصمیمگیری
هر دو در کنار هم میتوانند باعث مدیریت بهتر انرژی شوند.
چرا سنسورها در آبوهوای گرم اهمیت بیشتری پیدا میکنند؟
در مناطق گرمسیری، کندانسور تحت فشار حرارتی بیشتری قرار میگیرد.
هرچه دمای هوای بیرون بیشتر باشد، دفع حرارت از کندانسور دشوارتر خواهد بود.
در چنین شرایطی، اطلاعات سنسورهای کندانسور میتواند اهمیت بیشتری پیدا کند؛ زیرا برد باید دائماً شرایط حرارتی یونیت خارجی را پایش کند.
افزایش دور فن، اصلاح ظرفیت کمپرسور و فعال شدن منطق حفاظتی، بسته به طراحی دستگاه، میتواند بخشی از واکنش سیستم به این شرایط باشد.
به همین دلیل در انتخاب کولر گازی برای مناطق گرم باید علاوه بر «اینورتر بودن»، به کلاس آبوهوایی، نوع کمپرسور، طراحی کندانسور، کیفیت برد و استراتژی کنترل دستگاه نیز توجه کرد.
سنسورها، مغز و اعصاب سیستم کنترل اینورتر
اگر بخواهیم عملکرد یک کولر گازی اینورتر را به زبان ساده ولی تخصصی توضیح دهیم، میتوان گفت:
سنسورها مانند گیرندههای سیستم هستند.
آنها دمای نقاط مختلف را اندازهگیری میکنند.
برد الکترونیکی مانند مغز سیستم است.
اطلاعات سنسورها را دریافت و تحلیل میکند.
کمپرسور و فنها مانند بخش اجرایی سیستم هستند.
فرمان صادرشده را اجرا میکنند.
بنابراین هرچه اطلاعات ورودی دقیقتر باشد و الگوریتم کنترل هوشمندتر عمل کند، امکان تنظیم دقیقتر سیستم بیشتر خواهد بود.
جمعبندی
تفاوت کولر گازی اینورتر و دور ثابت فقط به تفاوت کمپرسور خلاصه نمیشود. یکی از مهمترین تفاوتها در ساختار کنترل و تعداد نقاط اندازهگیری است.
در بسیاری از اسپلیتهای اینورتر، علاوه بر سنسور دمای محیط، چهار سنسور اضافی برای بررسی شرایط حرارتی مدار مورد استفاده قرار میگیرند؛ دو سنسور در بخش ورودی و خروجی اواپراتور و دو سنسور در بخش ورودی و خروجی کندانسور.
برد الکترونیکی اطلاعات این سنسورها را با اطلاعات سنسور محیطی مقایسه میکند و بر اساس شرایط واقعی سیستم، ظرفیت کمپرسور و عملکرد فن را تنظیم میکند.
یکی از مهمترین نتایج این فرآیند، کنترل متغیر دور فن یونیت خارجی است. زمانی که شرایط حرارتی کندانسور نشان دهد نیاز به دفع حرارت بیشتری وجود دارد، برد میتواند دور فن را افزایش دهد و هنگامی که این نیاز کاهش پیدا کند، دور فن را پایین بیاورد.
همچنین این سنسورها در کنترل شرایط اواپراتور، جلوگیری از برخی وضعیتهای غیرعادی، بهینهسازی عملکرد کمپرسور و اجرای منطقهای حفاظتی نقش دارند.
بنابراین اگر بخواهیم فناوری اینورتر را به صورت دقیق تعریف کنیم، بهتر است آن را یک سیستم مدیریت ظرفیت و کنترل هوشمند سیکل تبرید بدانیم؛ سیستمی که کمپرسور متغیر، برد الکترونیکی، سنسورها و فنها همگی در آن به صورت یک مجموعه هماهنگ عمل میکنند.